บินสูงสุดฟ้า...ตามหาความฝัน

กลับบ้านครั้งนี้หวังจะหนีจากความศิวิไลซ์ไปพักผ่อนกายใจที่บ้านนอก สังคมที่ฉันคาดหวังว่าวัฒนธรรมคนเมืองคงยังไม่อาจพังทลายกำแพงแห่งวัฒนธรรมอีสานที่มีมาอย่างยาวนาน

แต่บางครั้งความคาดหวังและความเป็นจริงก็มักจะสวนทางทางกันอย่างช่วยไม่ได้ ด้วยการสื่อสารที่เป็นไปอย่างรวดเร็ว การจะตามตัวใครซักคนในหมู่บ้านจากที่ต้องเดินไปหาเป็นการโทรตามตัว การเชิญมางานทำบุญบ้านจึงเป็นการเชิญผ่านปลายสาย พ่อแม่ปู่ย่าตายาย แม้กระทั่งหลานตัวเล็กต่างมีโทรศัพท์มือถือ

การเฉลิมฉลองสงกรานต์คือการพบปะที่ต้องมีเครื่องดื่มมึนเมาผสมด้วยเสมอ หากไม่เมาคงเล่นสาดน้ำกันไม่ได้ และหากใครซักคนที่ผ่านทางมาคือเชลยที่ต้องจัดการอย่างสาสม ทั้งน้ำทั้งแป้งและการประทุษร้ายทางกาย ไม่ว่าผู้ถูกกระทำจะร้องขอหรือปฏิเสธเพียงใด หากไม่ได้อย่างที่ใจหวังก็คือการทำลาย เช่นการฉีดน้ำแรงดันสูงใส่หน้ารถจนผู้ขับขี่มองไม่เห็นทาง หรือการฉีดน้ำใส่มอเตอร์ไซด์ให้ล้ม

การสาดน้ำสงกรานต์ด้วยของหอมกลายเป็นการเติมสีและน้ำแข็ง การแต่งกายด้วยชุดไทยกลายเป็นสิ่งล้าสมัย เครื่องแต่งกายจึงลดจำนวนชิ้นลงจนเหลือเพียงชิ้นในสุด

หรือสงกรานต์วันนี้เปลี่ยนไปเป็นสงครามเสียแล้ว

edit @ 19 Apr 2008 14:37:07 by บินสูง

วันที่ 1-2 มีนาคมที่ผ่านมา บินสูงและชาวคณะรวบรวมผ้าป่าได้เงินมาจำนวนหนึ่ง ตลอดจนสิ่งของที่ขอรับบริจาคและรวบรวมมาได้ ซึ่งก็คือเสื้อผ้า หนังสือ และครื่องเขียนแบบเรียนสำหรับเด็กๆ พวกเรามีนัดไปบริจาคของและมอบเงินสมทบทุนปรับปรุงอาคารเรียนและห้องสมุดโรงเรียนบ้านจีกแดก กิ่งอำเภอพนมดงรัก จ. สุรินทร์ คณะของเราประกอบด้วยสมาชิกร่วมทางจำนวน 7 คน กับนักเรียนที่ตั้งใจมาต้อนรับเราทั้งโรงเรียนอบอุ่นที่สุดเลย ดูบรรยากาศกันดีกว่า

เด็กๆช่วยกันขนของลงจากรถ

วันนี้เราทำอาหารเที่ยงเลี้ยงเด็กๆด้วยเป็นผัดซีอิ๊วฝีมืออาจารย์ล้วนๆ แฮ่... แต่เราตักแจก อิอิ

จานสุดท้ายเพื่อน้องตัวเล็ก

หลังอาหารเที่ยงก็ต้องแจกน้ำหวาน และขนมปิดท้าย อันนี้เป็นความฝังใจส่วนตัวที่ในวัยเด็กไม่ค่อยมีโอกาสได้กินเลยต้องเลี้ยงน้องด้วยน้ำหวาน น้ำอัดลม

แจกน้ำและขนม

ขอบคุณเงินบริจาคจากหลายๆคนที่รวบรวมได้ทั้งหมด 40000 บาท และข้าวของที่เราได้รับบริจาคมาทั้งหมด หวังว่าครั้งต่อๆไปเราจะได้รับการสันับสนุนจากทุกๆท่านอีก

edit @ 9 Mar 2008 20:35:11 by บินสูง

ในค่ำคืนที่มืดมิดยังมีแสงหนึ่งเรืองรองอยู่ที่ปลายขอบฟ้า

จากขอบฟ้าด้านหนึ่งพาดผ่านเป็นแนวยาวไกลสุดตา......

จรดขอบฟ้าไกลอีกฝั่ง

.................

แสงสว่างเล็กๆหลายล้านแสงรวมกันก่อเกิดเป็นเส้นทาง

แสงสีขาวนวลเย็นตา ระยิบระยับด้วยแสงจากดาวดวงน้อย

หนึ่งดวง สองดวง สามดวง

..................

เด็กหญิงตัวเล็กเหม่อมองไปที่สุดฝั่งฟ้าค้นหาเส้นทาง

สู่ทางช้างเผือก...

สูงขึ้นไป สูงขึ้นไป เธอก้าวเดินไปด้วยใจหวัง

"ด้วยความฝันฉันจะไปให้ถึง..."

...................

เหนื่อยล้า...อ่อนแรง

เธอยังไปไม่ถึงฝัน....

edit @ 17 Feb 2008 12:51:15 by บินสูง