เพราะความทรงจำที่ดีดี เราจึงมีวันนี้

เพราะความผูกพันที่ยาวนานฉันจึงมาที่นี่เพื่อเจอกับเธอ

ฉันใช้เวลาช่วงวันหยุดบนป่าภูเขียวกับนกจร และเพื่อนร่วมทางอีกหลายคน อากาศที่ภูเขียวหนาวเย็นจับใจ แต่ใจกลับอุ่นด้วยมิตรภาพที่ไม่เคยจางหาย 

เรานัดเจอกันที่ปางม่วงปากทางเข้าสู่ทุ่งกะมังในช่วงเย็นของวันที่ 29 หลังจากไม่ได้เจอกันนานเกือบปีนกจรก็ยังคงเป็นนกตัวเล็ก ตรงข้ามกับบินสูงที่นับวันชักจะบินสูงไม่ไหวเพราะน้ำหนักตัวเกินเกณฑ์มานานแล้ว

หลังจากเจอกันแล้วเรานัดกันอีกทีที่บริเวณกางเต๊นท์ใกล้กับทุ่งกะมัง 

   

 ตลอดทางสู่ทุ่งกะมังจะมีป้ายระวังช้างตลอดทาง

เส้นทางสู่ทุ่งกะมังบรรยากาศยามเย็นอากาศเย็นสบายจนอดไม่ได้ที่จะลดกระจกรับลมเย็นจากภายนอก นานแล้วที่ไม่เคยได้รับกลิ่นไอธรรมชาติแบบนี้ ฉันสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดรับความสดชื่นจากภายนอกอย่างเต็มใจ

เจ้าบ้านแห่งทุ่งกะมัง

ที่กางเต๊นท์ที่ป่าใหญ่เลือกให้มีเพียงกลุ่มเรา และสมาชิกอีกกลุ่มที่เพิ่งเจอกัน ทำให้บรรยากาศที่เงียบสงบอยู่แล้วดูเงียบยิ่งขึ้นไปอีก ป่าใหญ่และนกจรเลือกกางเต๊นท์ห่างจากกลุ่มของเราพอสมควรเพราะความจำเป็นอันเนื่องมาจากเต๊นท์ที่อุตส่าห์เลือกเฟ้นมาอย่างดีไม่มีเสาจึงต้องอาศัยเธรรมชาติเข้าช่วย

บ้านนกจร

โปรดติดตามตอนต่อไป...

edit @ 13 Jan 2008 01:46:26 by บินสูง

edit @ 14 Jan 2008 23:02:28 by บินสูง

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ได้ข่าวว่ามีผู้เดือดร้อนจากบล็อคนี้เพราะไม่มีคอมเมนท์ บินสูงเลยต้องมาแก้ไข อิอิ
...โทษฐานพาเราไปในที่อโคจรopen-mounthed smile

#1 By บิน on 2008-01-14 23:06

wink เดือดร้อนมากกกกกกก

เห็นมั้ยว่าไม่มีเสาเราก็กางมุ้ง เอ๊ย เต็นท์ได้

เอ่อ ว่าแต่คืนที่สองเป็นไงบ้าง อยากถามเหมือนกันแต่ไม่กล้า กลัวป่าใหญ่ได้ยิน เพราะป่าใหญ่ดุทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ sad smile

#2 By นกจร on 2008-01-16 23:48

ตั้งใจว่าคืนนั้นจะไม่ลุกมาเข้าห้องน้ำ...
แต่แล้ว...คนร่วมเต๊นท์มันดันปวดท้อง เลยต้องลุกมาเป็นเพื่อนมัน ตอนต่างคนต่างเข้าห้องน้ำก็ไม่เท่าไหร่ พอออกมารอมันหน้าห้องเท่านั้นแหละ...
...รู้สึกหนาวๆร้อนๆ เลยหันหลังพิงห้องน้ำ หันหน้าไปสู้กับตัวบ้านและความมืดเบื้องหน้า...โอ้ย แทบหยุดหายใจ ดีนะหน้าต่างบนบ้านไม่เปิดไว้
...ไม่เคยไปนอนที่ไหนแล้วรู้สึกกลัวขนาดนี้มาก่อน ยอมรับว่ากลัวมากกกกกกกก

#3 By บิน on 2008-01-20 20:02

เอิ๊กๆ แต่ดิฉันไม่ลุกมาเข้าห้องน้ำเลยค่า sad smile ไม่ได้กลัวนะ แต่ ...แต่...แต่อะไรหว่า หาเหตุผลมาอ้างไม่ได้ sad smile

#4 By นกจร on 2008-01-21 13:19

มันกลายเป็นความทรงจำไปแล้วจริงๆangry smile

#5 By นกจร on 2009-11-18 14:12