เขียนถึงพี่ชายอีกคน
posted on 30 Sep 2009 23:08 by flyhigh in Story
เราเจอกันที่ดอยภูคาในค่ำวันหนึ่งของฤดูหนาว
รอบกองไฟกองใหญ่ อากาศรอบตัวหนาวเย็นจับใจ
พี่ชายมาพร้อมกับเพื่อนๆอีกหลายคนกับมอเตอร์ไซด์คันใหญ่
หนึ่งในนั้นขับกล่อมลมหนาวด้วยเสียงซึงแว่วหวาน
เสียงซึงยังคงดังเสนาะหู พริ้วไหวไปกับสายลมหนาว
เหล้าข้าวโพดถูกรินแจกจ่าย
มิตรภาพในค่ำคืนหนึ่งรอบกองไฟ
ฉันคือนักเดินทางผู้โดดเดี่ยว
กระหายหิวการเดินทางย่ำไปในไพรพง
เมื่อพี่ชายเอ่ยปากชวนร่วมทางจากดอยภูคาสู่ภูลังกาพะเยา
ฉันตอบตกลง
นั่นคงเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ได้นั่งซ้อนท้ายมอ’ไซด์ใครคนหนึ่ง
เป็นระยะทางไกลขนาดนั้น
และก็เป็นครั้งแรกที่ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์แล้วล้ม บนทางขึ้นภูลังกา
เหตุเพราะพี่ชายขาเจ็บจากรถล้มครั้งก่อน
รอยฟกช้ำจากรถล้มหายไปนานแล้ว
แต่ความรู้สึกดีดีกลับพอกพูน
เพราะฉันมีพี่ชายเพิ่มมาอีกคน
ผ่านไปนานหลายปี
ฉันยังระลึกถึงพี่ชายคนดีเสมอมา
แปลกที่เราต่างเดินมาจากอีกฟากฝั่งฝัน
แต่เส้นทางแห่งมิตรภาพยังผ่านมาพานพบ
เสียงโทรศัพท์ทักทายยังมีเสมอมา
ทุกครั้งที่พี่ชายเข้ากรุงเทพแต่ครั้งนี้คงต่างจากครั้งนั้น
“เฮ้ย ไอ้น้องนั่งรถไปเที่ยวลาวกับพี่ไหม”
“ตอนนี้พี่ขับรถบรรทุกรับส่งของจากลาวมาไทย”
หากฉันตอบตกลง
นี่ก็คงเป็นครั้งแรกที่จะได้นั่งรถบรรทุกข้ามประเทศ
edit @ 30 Sep 2009 23:25:34 by บินสูง
รถบรรทุกเชียวนะ คงไม่ล้มแน่ๆคราวนี้ อิอิ
แอบเชียร์ค่ะ
#1 By Pat on 2009-09-30 23:26