ในคืนฝนพรำ
posted on 20 Oct 2009 00:12 by flyhigh in Story
...เสียงฝนตกรินๆที่นอกบ้านพาฉันให้เดินไปริมหน้าต่าง สายฝนเย็นฉ่ำพัดมากระทบ
ผิวกายลมพัดแรงอีกระลอก กระเซ็นสายน้ำฝนกระเด็นมาโดนตัวฉันจนสะท้าน ลึกลง
ไปในความรู้สึกฉันมาทำอะไรที่นี่...ในเมืองใหญ่ เมืองที่คนข้างห้องไม่เคยได้เห็นหน้า
กัน
....เด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่ง กับชีวิตเรียบง่ายในชนบท ในฤดูทำนาที่พ่อต้อง
ไปนอนเฝ้าข้าวที่ทุ่งนา เธอจะต้องไปเป็นเพื่อนพ่อเสมอ เด็กหญิงตัวเล็กนั่ง
ซ้อนท้ายจักรยานคันเก่งของพ่อ ในตอนเย็นหลังเลิกเรียนมักเป็นที่คุ้นตาคน
ในหมู่บ้านเสมอ
ในท่ามกลางแสงจันทร์ของคืนเดือนหงาย ที่กลางทุ่งนาสองพ่อลูกช่วยกันเลือก
เก็บเบ็ดที่มีปลาติด สำหรับเด็กหญิงแล้วพ่อจับปลาเก่งที่สุดในหมู่บ้าน และคืนนี้
เด็กหญิงจะฝันถึงปลาช่อนย่างไฟหอมฉุยน่ากิน พ่อสัญญาว่ากลับที่พักแล้วจะ
ย่างให้กิน
อากาศเย็นหลังฝนตก คันนาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ลมพัดแรงเบื้องหน้าพัดหยด
น้ำฝนจากยอดข้าวมากระทบกายเด็กหญิงจนหนาวสะท้าน
เด็กหญิงเดินนำหน้าพ่อกลับที่พัก เสียงเจื้อยแจ้วดังสม่ำเสมอในความเงียบ
คันนาเปียกทำเด็กหญิงลื่นเกือบตกน้ำ มือแข็งแรงจากเบื้องหลังพลันฉุดดึง
เด็กหญิงไว้ได้ เสียงพ่อเตือนให้ระวังจะหกล้มอีก เด็กหญิงจึงเปลี่ยนมาเดินตาม
หลังพ่อ อากาศเย็นหลังฝนตกพัดมาจากเบื้องหน้าของพ่ออีกครั้ง แต่คราวนี้
หยดน้ำฝนไม่อาจปลิวผ่านมาถึงเด็กหญิงได้
เสียงเท้าของพ่อดังสม่ำเสมอในความเงียบ พ่อเดินช้าลงเมื่อเห็นเด็กหญิงวิ่ง
ตามรอยเท้าพ่อ เท้าเล็กๆเหยียบซ้ำไปบนรอยเท้าเดิมของพ่อ อากาศรอบกาย
หนาวแต่เด็กหญิงกลับรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
เสียงรถราจากถนนในยามค่ำคืนยังส่งสำเนียงของเมืองใหญ่ คืนนี้พระจันทร์ไม่อาจ
ส่องแสง แต่ไฟจากถนนยังคงส่องสว่างสำหรับผู้คนที่สัญจรไปมา
สายฝนจากภายนอกยังคงนำความหนาวเย็นส่งผ่านเข้ามากระทบผิวกาย ฉันมอง
ดูความว่างเปล่ารอบๆห้อง ฝนหยุดตกนานแล้วแต่ฉันกลับหนาวกว่าเดิม ไฟถนน
สว่างแต่ฉันกลับมองไม่เห็นทางที่กำลังจะก้าวเดิน...
ปล. 1 เขียนไว้เมื่อปีที่แล้ว ในวันเกิดพ่อ...คิดถึงพ่อจัง 
edit @ 20 Oct 2009 10:54:34 by บินสูง
)
#1 By Pat on 2009-10-20 00:22